0

ارزیابی غیر مخرب کیفیت چوب درختان سرپا در گونه های تند رشد دست کاشت نظیر صنوبر نقش مهمی در مدیریت بهینه تولید چوب با خواص دلخواه و کیفیت مورد نظر دارد. هدف از این پژوهش استفاده از روش غیر مخرب موج تنشی برای ارزیابی درختان صنوبر گونه Populus deltoides و مطالعه اثر کشت تلفیقی و فاصله کاشت بر خواص چوب تولید شده، بود. بدین منظور سرعت موج تنشی در چهار تیمارکشت تلفیقی صنوبر با گندم و با فواصل کاشت 4×3، 6.66×3، 8×3، 10×3 متر و تیمار صنوبرخالص با فاصله کاشت 4×3 و در جهت شعاعی و طولی درختان اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که در فواصل کشت مساوی (4×3)، سرعت موج تنشی در محور طولی و شعاعی در تیمار صنوبر خالص به طور معنی داری بیشتر از تیمار کشت تلفیقی می باشد. همچنین نتایج نشان داد با افزایش فاصله کاشت صنوبردر کشت تلفیقی سرعت موج تنشی در محور طولی و شعاعی بطور معنی داری افزایش می یابد. رابطه رگرسیونی ضعیفی بین سرعت موج تنشی در جهت شعاعی و طولی درخت با قطر درختان صنوبر مورد مطالعه بدست آمد.

مطالعه فرایند تنشی گفتمان ادبی، مبتنی بر بررسی تعامل بین گستره ها و فشاره های گفتمانی است. پایگاه اندیشه ای چنین مطالعه ای را باید در نظریه های زبانی مربوط به حوزه آواشناسی جست: تکیه برهای زبانی از دو ویژگی مهم پیروی می کنند؛ یا این که از فشار و شدت برخوردارند که اوج آن ها را در پی دارند و یا این که بدون فشار و ضعیف اند که افت آن ها را سبب می شوند. اما در گفتمان ادبی، به دلیل فرایندی بودن عملیات زبانی این اوج و افت خود را در طول گفتمان نشان می دهند. از تعامل بین فشاره ها و گستره های گفتمانی چهار طرح واره فرایندی شکل می گیرد که عبارتند از الف) طرح واره فرایندی افت فشاره عاطفی و اوج گستره شناختی؛ ب) طرح واره فرایندی اوج فشاره عاطفی و افت گستره شناختی؛ ج) طرح واره فرایندی اوج هم زمان فشاره ها و گستره ها؛ د) طرح واره فرایندی افت هم زمان فشاره ها و گستره ها. مطالعه این فرایند ها از یک سو نشان خواهد داد که گفتمان ادبی جریانی سیال است که هیچ گاه نمی توان آن را پایان یافته یا تثبیت شده دانست، و از سوی دیگر مشخص خواهد کرد که چگونه دو گونه شناختی و عاطفی در تعامل با یکدیگر سبب تولید معنا می شوند.

درد شایعترین علت مراجعه بیماران به پزشک و سر درد شایع ترین نوع درد بیماران مبتلا به درد مزمن است. سردردهای تنشی دسته ای از سردردها هستند که علت غیر عضوی دارند. این سر دردها در هر ساعتی از شبانه روز می تواند حادث شوند. ولی احتمال بروز آنها در پایان فعالیتهای روزانه بیشتر است. از جمله درمانهای غیر دارویی این بیماران القای هیپنوتیزم و شل کردن است که به عنوان یک درمان کمکی می تواند اثربخشی مناسبی را فراهم کند.در این بررسی تعداد 30 نفر از بیماران (17 مرد و 13 زن) با محدوده سنی 21.5 سال (38 - 17) که موارد شناخته شده سردردهای تنشی بودند تحت القای هیپنوتیزم قرار گرفتند. تعداد جلسات هیپنوتیزم بین 3 تا 7 جلسه بود. در روش درمانی آنها از تکنیک شل کردن پیشرونده و تصویرسازی هدایت شده بهره گرفتیم پس از اتمام جلسات درمانی بیماران به مدت 3 ماه تحت پی گیری قرار گرفتند. در 16 بیمار (53.3%) هیچ گونه سردردی مشاهده نشد. در 4 نفر (13.3%) روش هیپنوتیزم موفقیت آمیز و رضایت بخش نبود. در 3 نفر از بیماران هیچ گونه تغییری در شدت و تواتر دردها دیده نشد. در 6 نفر از بیماران کاهش شدت و تواتر دردها در حدی بود که سبب تغییر قابل ملاحظه میزان نیاز به مسکن ها شد. یک نفر دیگر نیز به دلیل عدم شرکت منظم در جلسات از مطالعه حذف شد. بر اساس این مطالعه القای هیپنوتیزم یک روش درمانی موثر در درمان سردردهای تنشی است.

مقدمه: سردرد تنشی شایع ترین نوع سردرد است که تنش، اضطراب و افسردگی نقش عمده ای در ایجاد آن دارند. برای درمان این نوع سردرد از روش های دارویی و غیردارویی استفاده می شود. امروزه علاقه به استفاده از روش های غیردارویی جهت درمان رو به رشد است  این در پاسخ به مصرف بی رویه داروها، عوارض و هزینه های زیاد ناشی از مصرف آن هاست. این مطالعه به منظور بررسی تاثیر ماساژ در درمان سردرد تنشی مزمن انجام شده است. روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه کارآزمایی بالینی است. تعداد 25 نفر زن مبتلا به سردرد تنشی مزمن طی 5 هفته تحت مطالعه قرار گرفتند. از افراد تحت مطالعه خواسته شد طی این 5 هفته شاخص های سردرد را چهار مرتبه در روز (قبل از صبحانه، قبل از نهار، قبل از شام و قبل از خواب) در چک لیست ثبت نمایند. اطلاعات به دست آمده از هفته اول و پنجم به عنوان اطلاعات قبل و بعد از مداخله ( ماساژ) ثبت گردید. اطلاعات هفته دوم، سوم و چهارم پژوهش به عنوان داده های حین مداخله ثبت گردید. افراد تحت مطالعه حین مداخله هفته ای 2 بار هر نوبت به مدت 20 دقیقه تحت درمان با ماساژ سایشی در ناحیه پشت گردن و شانه ها قرار گرفتند. شاخص های سردرد شامل شدت، تکرار و مدت زمان سردرد بود. شدت با استفاده از معیار 11 نقطه ای ثبت شد. تکرار با محاسبه تعداد روزهای ابتلا به سردرد و مدت زمان از طریق مجموع ساعات سردرد در هفته بخش بر تکرار حملات محاسبه گردید. اطلاعات با استفاده از آنالیز واریانس و آزمون توکی تجزیه وتحلیل شد. نتایج: نتایج حاصله نشان دهنده تاثیر مثبت ماساژ بود به طوری که شاخص های سردرد اختلاف معنی داری را در سه مرحله قبل، حین و پس از مداخله نشان دادند (P<0.01). میزان بهبودی برای هر شاخص (شدت، تکرار و مدت زمان سردرد) به ترتیب 52، 28، 57 درصد بود. نتیجه گیری: ماساژ درمانی منجر به کاهش شدت، تکرار و طول مدت سردرد تنشی شده و می تواند باعث بهبود سردرد تنشی شود.

از زمان ولادیمیر پروپ تاکنون تحقیقات زیادی در حوزه روایت شناسی انجام شده است. بسیاری از این تحقیقات جریان روایی را محصول فرآیندی کنشی می دانند که سبب عبور از وضعیتی نابسامان به وضعیتی سامان یافته می گردد. چنین دیدگاهی بر جنبه ساختاری و برنامه مدار روایت تاکید دارد. در حالی که از دیدگاه پدیداری، می توان با روایت هایی مواجه شد که جریان معناسازی در آنها تابع برنامه کنشی نیست. بلکه رابطه تنشی که انسان با گونه های ارزشی برقرار می کند به وجود آورنده نوعی حضور است که مبنای شکل گیری معناست.بر این اساس، این مقاله به بررسی نظام روایی-تنشی گفتمان تبلیغاتی می پردازد. در این بررسی، علاوه بر نشان دادن نقش نشانه-معناشناسی روایی در تحلیل نظام های گفتمانی تبلیغاتی، به بررسی تحولات نظریه های روایی از زمان پروپ (1928) تا به امروز خواهیم پرداخت. پرسش بسیار مهم این تحقیق این است که ببینیم رویکرد تنشی گفتمان، تا چه اندازه در بررسی نظام روایی گفتمان های تبلیغاتی نقش ایفا می کند. در واقع، هدف اصلی این تحقیق نشان دادن این موضوع است که بدون در نظر گرفتن ویژگی های تنشی، و حضور پدیداری کنشگران دخیل در گفتمان های تبلیغاتی، با نظام های روایی ناقص و فاقد کارایی مواجه خواهیم بود..لطفا برای مشاهده متن کامل انگلیسی اینجا را کلیک کنید

امروزه بهره گیری از دانش های روزآمد، روشی مهم برای تحلیل متون دینی ـ مذهبی به شمار می آید. ساختار زبانی قرآن، به نحوی است که از بهترین مسیرها برای انتقال پیام بهره برده است. مطالعات «نشانه شناسی» با رویکردهای متفاوت ازجمله دانش های روزآمد در دنیای معاصر است. ساختار الگوی تنشی، یکی از الگوهای نشانه شناسی مربوط به دوران پساگریماسی است. در این رویکرد، نشانه ها همراه با مفاهیم و معانی پیوند برقرار کرده و به مقولاتی سیال و پویا تبدیل می شوند. پژوهش حاضر برآنست تا با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی، چگونگی تشکیل فرآیند گفتمان در سوره واقعه را با بهره گیری از الگوی تنشی بررسی کند. سوره واقعه به لحاظ سیاق بندی خاصی که دارد مورد توجه است. در این سوره گفته پرداز در سیاق های تکراری به لحاظ ساختاری گفته یاب را به دنبال فضای گفتمانی خود می کشاند. بدین معنی که سیاق های سوره الگویی تکرار شونده دارند. به نظر می رسد در همه آنها سخن با فشاره عاطفی بالا شروع شده و به سمت گسترش فضای جهان گفته ای و افق های شناختی پیش رفته و از الگویی نزولی تبعیت می کند.